رد شدن به محتوای اصلی

فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی: درباره دیگران، زود داوری نکنیم.

اُرُد، در نیمه شبی پر برف، از ماه دی، در شهر مشهد زاده شد. پدرش محمد تقی شرکاء، فرزند بابا، از شهر شیروان در خراسان بود، مردی آزاده و بسیار نیک و مهربان که همواره دل به کانون گرم خانواده داشت. مادر اُرُد، فاطمه جاهد طبسی از ایل قشقایی شیراز بود، زنی مهربان، دانش آموخته و دلسوز که همواره برای رشد فرزندان دلبندش کوشش نموده و رنج ها کشید. نام تنها فرزند اُرُد، غزاله می باشد. اندیشه های اُرُد بر سه ستون «مهر به گیتی»، «مهر به انسانیت» و «مهر به آزادی» استوار است. هم اکنون در شهر زیبای کرج زندگی می کند و مردم این شهر را بسیار دوست دارد. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

شادم از اینکه هیچگاه، کارمند دولت نشدم. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

گل همیشه بهار را که می بینم، پسرک کوچکی می شوم در آستانه باغچه زندگی. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

دردها، چالش ها و عصیان های بشر، اُرُد را وادار نمود تا سالهای سال از عمر خویش را پژوهش کند و بکاود و بیاندیشد... تا به درک درستی از تار و پودهای گیتی و زندگی برسد، آنگاه آنها را برای آیندگان نوشت... در این راه به هیچ بهایی آرمان پاکش را نفروخت... امروز پس از سالها رنج و سختی و شنیدن زخم زبانهای بسیار، او خشنود است، چرا که می داند از دل جملاتش «فلسفه اُرُدیسم» قد برافراشته است و تا بر اندیشه ها جاریست، اُرُد هرگز نمی میرد و این تنها سهم او از دوران زندگی است. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

اُرُد بنیان فلسفه اُرُدیسم را مهر به گیتی، انسانیت و آزادی قرار داد، فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

درباره دیگران، زود داوری نکنیم. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

کسی که در او انسانیت موج می زند، درباره دیگران به سادگی و تندی قضاوت نمی کند. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

از آدمهایی که به آسانی درباره دیگران قضاوت می کنند، دوری کنید. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

برای گزینش نام فرزند، پیوسته با همسر خویش رایزنی کرده و خودسرانه کاری نکنید. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

از گردش زمانه آموختم که نباید نام مردگان خویش را بر زندگان بگذاریم. فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ خراسانی

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

سلامت روان

هر چقدر پس انداز خود را انباشته کنید، به همان میزان از حساب ذهنتان برداشت‌ ‌خواهید کرد. همه ما پیش از به اجرا در آوردن برنامه‌های زندگیمان مدت‌ها آن را در‌ ‌ذهنمان پرورش می‌دهیم و حتی چه بسا سال‌ها تصویرکاری را در ذهنمان نگه می‌داریم تا‌ ‌شرایط موافق پیش آید و آن را عملی سازیم.‌‌ ‌ اغلب افراد می‌پرسند: <بعد از آنکه درباره آرزو و هدف مورد نظرم فکر کردم، دیگر‌ ‌چه کار باید بکنم> پاسخ بسیار ساده است. شما باید تمام کارهایی را که برای تحقق‌‌ ‌آرمان خود لازم می‌دانید انجام دهید. این را بدانید اعمال ما پاسخ و واکنش اتوماتیک‌ ‌تحرکات عمیق روح و احساس و اعتقادات باطنی ما می‌باشد.‌‌ ‌ ‌برای دور کردن ترس و هراس از خود، حواستان را خوب جمع‌ ‌کنید و فکر خود را بر روی مشکلتان خوب متمرکز نمایید و سعی کنید با شعور روشن خود‌ ‌مشکلتان را حل کنید و چنین تصور کنید که مشکلتان حل شده و از این بابت احساس شادی و‌‌ ‌شعف می‌کنید‌.‌ اما برای داشتن یک تصویر ذهنی خوب چندین شرط لازم است که در زیر به آنها اشاره‌‌ ‌مختصری خواهیم داشت‌. ‌تلقین: تمام اعمال و رفتار ما نتیجه افکارمان می‌باشد، به عبارتی <فکر> ...

Fehrest 11

فهرست کتاب بعد سوم آرمان نامه ارد بزرگ به قلم استاد فرزانه شیدا جلد نخست کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد دوم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد سوم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد چهارم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد پنجم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد ششم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد هفتم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد هشتم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد نهم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد دهم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا جلد یازدهم کتاب آرمان نامه ارد بزرگ به قلم فرزانه شیدا    Small Business Tools Reduce your business expense. Click here to find products for your small business. Click Here For More Information  

نگرشهای شگفت انگیز به کفش !

بیشتر ما فکر می‌کنیم بستن کفش به عقب اتومبیل عروس و داماد در کشورهای غربی نوعی شوخی و شیطنت است. اما این شوخی عملاً از مراسمی باستانی اقتباس شده که پیروان و علاقه مندان امروزی آن، معنی حقیقی‌اش را از یاد برده‌اند. پیش از استفاده گسترده از اتومبیل، شرکت‌کنندگان در میهمانی، به سوی عروس و داماد که در حال ترک مراسم بودند، کفش پرتاب می‌کردند.‌ گرچه ممکن است آغاز چنین رفتاری را به مصریان نسبت بدهند، اما پاسخ به این نکته نخستین بار در تورات و در رسوم یهودیان ثبت شده است. یهودیان لنگه کفش را نماد مالکیت می‌دانستند و تصرف یا تسلط بر مال یا افراد را با آن مشخص می کردند. هر فروشنده یهودی به جای مهر یا امضا کردن قرارداد، در برابر چشمان شاهدان، لنگه کفش خود را بیرون می‌آورد و با دادن آن به خریدار موافقت خود را در معامله اعلام می‌کرد. در آن هنگام برای نشان دادن تملک یک قطعه زمین، روی آن کفش می‌گذاشتند. به علاوه پرتاب کفش، به معنای چشم‌پوشی و ترک علاقه نیز بود. در تورات آمده است که: کفشم را به سوی آدم می‌اندازم یعنی آدم دیگر تحت حمایت نیست. در روزگاری که تورات از آن حرف می‌زند، زنان شکلی - نه چندان گ...